Mijn liefde voor boeken (en nog wat gebrabbel)

Sommige mensen hebben er een hekel aan, anderen vinden het geweldig. En ik ben er een van die het geweldig vind. Lezen. Fantaseren over boeken, mezelf inleven in een (misschien) heel ander personage, mijn gedachten aan de loop laten gaan en bovendien alles naar je eigen beeld kunnen verdenken. Prachtig vind ik het. Lezen, lezen en nog eens lezen. 

Ik lees al vanaf jongs af aan. Toen ik echt begon met boeken lezen die wat dikker waren waren het in het begin nog de boeken die me amuseerden en waar ik wat mee had. Zo las ik enorm veel paardenboeken en avonturenverhalen, en toen ik iets ouder begon te worden vond ik ook de chicklits wel interessant. Nu, een hele tijd later, lees ik nog steeds boeken die me aanspreken, maar dan op een andere manier. Ik lees boeken die ik mooi vind, boeken die een fijne schrijfstijl hebben en boeken die me aan het nadenken kunnen zetten, boeken die mijn fantasie prikkelen.

Ik word er ook gewoon rustig van. Toch vind ik het wel jammer dat ik door het drukke programma in de avond vaak doodmoe ben, geen zin meer heb om te lezen en gelijk in slaap val, of ik grijp naar mijn telefoon. Social media en al die zooi trekken op dat moment dan toch weer meer mijn aandacht.

Ook is het zo dat ik veel boeken moet lezen, zeker nu in de bovenbouw, en dat je dan op een gegeven moment echt even geen boeken meer wilt lezen. Ik wil lezen voor mijn plezier, niet ergens snel doorheen moeten gaan omdat ik anders geen voldoende kan halen voor een van de vele toetsen, want de film kijken (als het boek überhaupt verfilmd is) is nu ook niet meer genoeg.

Wat ik probeer te zeggen ? Geen idee. Ik merk dat ik na lange dagen school, volle agenda's, veel doen na school, stress en dingen regelen ik het heerlijk vind om even te schrijven, al zijn het geen stukken waar ik over een bepaald onderwerp schrijf. Ja, ik heb wel een onderwerp ja, maar dat is om mezelf een soort richting te geven, anders zou ik over van alles en nog wat gaan schrijven.

Liefs, Emma

♥

Stress & teveel zorgen

Dealen met stress is best wel moeilijk. Niet alleen zorgt het ervoor dat jij je niet goed voelt binnenin, bovendien maak je niet een erg goede indruk aan de buitenwereld (maar dat maakt trouwens niet echt uit, iedereen heeft er namelijk wel eens last van). Ik merk dat het nu al weer begint, want tenslotte is ook voor mij, mijn vriendinnen en de rest van Nederland school al weer 5 weken bezig. En ja, dat zorgt voor stress. Nu al. Joepie, daar houden we van.

Stress, waarom ? Bij mij is het vooral het geval dat ik een georganiseerd (en een perfectionist) persoon ben, en zodra ik niet alles op een rijtje heb, alles opgeschreven en gepland staat, is het al fout en lijkt het of er constant een stemmetje in mijn hoofd blijft zeuren: 'Emma, je moet dit nog doen ! Dat moet ook nog af ! Lukt dat wel ? Heb je niet veel te weinig tijd ? Het moet perfect zijn, het moet georganiseerd zijn!'. Mijn reactie: 'Mijn god, het gaat helemaal fout.

Natuurlijk is dat helemaal niet zo ! Bij mij is het geval dat wanneer ik dan even alles rustig op een rijtje zet, een planning maak en er even overzichtelijk naar kijk dat ik er achterkom dat het allemaal wel meevalt, dat het helemaal niet zoveel is en dat ik het heus wel red. 

Stressen kan soms ook gewoon goed zijn. Het geeft aan dat je ergens om geeft en dat je iets af wilt hebben, dat je het goed voor elkaar wilt hebben. Nu heb ik dat niet echt, hoor, maar het is goed om het af en toe te realiseren en je stress te begrijpen.

Liefs, Emma

♥

My love for Taylor Swift

Say you'll remember me

Standing in a nice dress

Staring at the sunset, baby

Red lips and rosy cheeks

Say you'll see me again

Even if it's just in your wildest dreams

I think I was about eleven when I first heard her music. I've had heard a song that I really liked at that time, but I just couldn't find it (which isn't a wonder because of the fact the smartass I was didn't look on youtube). When I finally found it, I was so happy ! I really liked the song and immediately e-mailed my friends with a lovely picture of her: 'Guys ! Listen to this song ! It is so cool!'. I have no idea whether they listened to it or not. I believe the song was 'Love Story' or 'You belong with me'.

What I am trying to say (and I am failing in it) is that I still listen to her music, now four years in a row. And I loved her country music a lot, and she helped me listen to more country music. I still listen to her first songs, sing along loudly and dance like I'm in a huge dress at a castle, just as she was. Now she is making popmusic, but she still is so GOOD.

And yes, I am listening to her at the moment. 

And I haven't seen her live, ever. 

I think I will make a bucket list.

Someday I will be living in a big old city

So you can't hear me

And all you're ever gonna be mean

Why you gotta be so mean ?

Love, Emma

♥